Irena Vuković rođena je u Titogradu. Osnovne studije završava 2002. godine na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju – odsek grafički dizajn u klasi profesora Mileta Grozdanića, a magistarsku tezu na temu „Grafičko oblikovanje edicije (i)ili likovna autonomija knjige“ odbranila je na istom fakultetu 2020. godine. Dobitnica je Godišnje nagrade Fakulteta likovnih umjetnosti, Cetinje 2002. godine i nagrade “Dobar dizajn” na Novosadskom salonu knjige 2008. Samostalno je i grupno izlagala na više izložbi u zemlji i inostranstvu. Učesnica je brojnih kreativnih radionica iz oblasti grafičkog dizajna i novih medija u zemlji i inostrantsvu. Autorka je nekoliko projekata u oblastima kreativnih industrija i likovne edukacije koji su podržani na konkursima Ministarstva kulture Crne Gore i Sekretarijata za kulturu glavnog grada. Član je Udruženja likovnih umetnika Crne Gore od 2005. godine. Radi kao likovni pedagog u Srednjoj likovnoj školi “Petar Lubarda” na Cetinju.
Ova izložba obuhvata novi serijal radova objedinjenih nazivom „Riječ i(li) slika – etika i(li) estetika“. Premisa za likovno određenje u okviru kog trenutno istražuje ima zamajac u nekim od prethodnih stvaralačkih ciklusa (Zbližavanja i Smrt crvenbana). Kroz proces nastajanja tih vizuelnih ideja umetnica je definisala konstrukte tema koje za nju predstavljaju zanimljiv stvaralački resurs za dalje, kontinuirano istraživanje i promišljanje upravo onog modela likovnosti koji joj omogućava povećanje nivoa komunikativnosti djela, prevashodno kroz diskurs (samo)dijaloga na platnima i sa platana. Instrumente (samo)razumijevanja i (de)konstrukcije (samo)zadate problematike pronalazi upravo u odnosu uočenog (slike) i izrečenog (riječi), ili, drugačije rečeno između estetičke dimenzije slike i etičke dimenzije riječi. Korespondirajući preko komično ili, bolje reći, groteskno provokativnih slika i dijaloga vođenih na podlogama od naizgled šematizovanih ambijentalnih prizora, pokreće pitanja skopčana sa globalnim simptomima savremenog društva – koristeći se porukama čiji smisao pronalazi katkad u površnim floskulama svakodnevice, katkad i u literarnim odjecima narodne književnosti.
„…Umjetnica je potpuno izmirila dva vida vizuelnog izraza štampajući svoje crteže nastale digitalnom tehnikom na slikarskim platnima. Ubjedljivim i specifičnim načinom rada doprinosi besprekornoj preciznosti izraza kako u crtežu, tako i na štampanim platnima. Napuštajući tradicionalne forme likovnog izraza, umjetnica se okreće ka interdisciplinarnom pristupu i uvođenju novih medija koji joj pružaju nove izražajno-tehnološke mogućnosti. Boja je znalački redukovana, uglavnom u komplementarnom registru koji u popunosti ublažava tvrdi obris linija i gradi forme prefinjene modelacijje. Djela su tonski odvažna, rafinirana i ambijentalno evokativna. Poseban akcenat je dat na atmosferi koju umjetnica postiže zavidnim crtačkim rješenjima, igrom čistih linija i tonskim valerima. Svojim dovitljivim i kreativnim rješenjima, kao i izazovnim temama intrigira posmatrača i stavlja ga u središte razbuđenog interesa za umjetnost. Osnovno polažiste je crtež kojim umjetnica vješto vlada, ali u svom radu Irena odstupa od konvencionalnog poimanja slikarskog zadataka i pokazuje izuzetnu logiku u području grafičkog dizajna. Koristeći tehnički perfekcionizam i angažovane teme umjetnica pravi nacrte koje zatim štampa na platnima različitih dimenzija, gradeći na taj način visoki standard grafičkog izraza…“ ( Mr Maša Vlaović, Teoretičarka i istoričarka umjetnosti )
